Ostrożeń warzywny inaczej czarcie żebro, roślina uznawana za surowiec lekarski o antyoksydacyjnym działaniu.
Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.
SKU: N107
29,00 zł – 100,00 zł
SZYBKA WYSYŁKA
Zamówienia wysyłamy w 24h by każdy zakup dotarł do 3 dni roboczych.
BEZPIECZNE PŁATNOŚCI
Gwarantujemy bezpieczny, wygodny i szybki sposób dokonywania płatności.
POMOC I WSPARCIE
Oferujemy bezpłatne doradztwo i kompleksową opiekę pozakupową.
GWARANCJA JAKOŚCI
Dostarczamy profesjonalne i przemyślane mieszanki nasion.
W 1 gramie jest ok:
420 nasion
Nazwa polska: ostrożeń warzywny, czarcie żebro, carskie ziele
Nazwa łacińska: Cirsium oleraceum Scop.
Rodzina: astrowate (złożone) podrodzina: ostowe właściwe (kardowe)
Status w Polsce: rodzimy, częsty, pospolitszy na południu, na glebach zasobnych w wapń
Ostrożeń warzywny nie przypomina typowych „ostów” z uwagi na brak kolców na liściach i kwiatostanach, mięsiste w dotyku listowie oraz na brudno żółtawą, a nie bordową barwę koszyczków kwiatowych.
Posiada tęgie, wyprostowane, dęte (puste w środku) pędy kwiatowe oraz walcowate, płożące się poziomo kłącza z mało licznymi, cieniutkimi korzeniami, zebranymi w wiązki. Wyraźnie odbiega od typowych ostrożeni całkowitym brakiem kolców, tudzież rzadkim owłosieniem.
Łodyga „czarciego żebra” rozgałęzia się jedynie przy koszyczkach. Liście wypuszcza w dużych odstępach lecz na całej długości pędu, równomiernie, a skrętolegle. Będą one skąpo kutnerowate, o bardzo różnych kształtach blaszek i długościach ogonków: dolne wielkie, złożone, nieparzystopierzaście sieczne, lirowate, o nierównomiernie ząbkowanych albo całobrzegich blaszkach, długo ogonkowe; a górne małe, pojedyncze, bez ogonków, obejmujące łodygę uszkowatą nasadą.
Koszyczki kwiatowe będą średnie lub duże, chronione żółtozielonymi liśćmi podsadkowymi oraz pajęczynowatymi okrywami o niedługich kolcach i płaskich łuskach. Każdy taki koszyczek składa się wyłącznie z rurkowatych, jasnozielonych albo umbrowo żółtych kwiatów.
Korona typowe kwiatu u tego gatunku dzieli się do połowy długości, zaś nitki pręcików będą wyraźnie orzęsione. „Carskie ziele” zawiązuje owoce w formie delikatnie kanciastych w przekroju, wydłużonych, srebrzysto-złotawych niełupek z aparatem lotnym.
Sama niełupka osiąga najczęściej 4,0-4,5 mm długości, a jej puch lotny 12-17 mm.
Ostrożeń warzywny preferuje stanowiska jasne, wilgotne lub zmiennowilgotne, o wodach ruchomych a nie stagnujących. Lubi gleby torfiaste i alkaliczne zarazem, bogate w węglan wapnia lub gips, marnieje natomiast na kwaśnych torfach i mokrych piaskach. Wytrzymuje okresowe zalewy i suszę, szkodzi mu nadmierne spasanie i wydeptywanie. Zwykle siany z nasion.
Na przykładzie o. warzywnego widać, jak mocno zmienia się ocena roli gospodarczej danego gatunku zależnie od typowych sposobów użytkowania. W XIX i XX w. tępiono go jako chwast użytków zielonych, bo stare, najsilniej zdrewniałe okazy spasane były niechętnie, ponadto wypiera podsiewane trawy i bobowate. Dziś odwrotnie, podkreśla się raczej się jego smakowitość w młodych stadiach, poprawę trawienia u krów czy bardziej lśniącą sierść u koni. Jak wskazują polska i łacińska nazwa to roślina warzywna, uprawiana w Indiach i Japonii, masowo zbierana ze stanu dzikiego w Rosji.
Roślina pyłkowa i nektarowa, o wartości pożytkowej 500-600 kg miodu/ha. Późnym latem chętnie oblatywany przez wiele grup owadów, w tym motyli i dzikich błonkówek (miesierek, trzmieli). Nektarują od rana do nocy, a czasem do następnego dnia bywają atrakcyjne dla ciem. Obnóża pszczoły miodnej żerującej będą stosunkowo duże, kremowe bądź siwawe. Miód z tego gatunku będzie naturalnie bogaty w sacharozę, żółtawy, słodszy od wielu innych miodów.